
อีกกิจกรรมนึงที่ต้องพาเด็กๆมาเที่ยวคือการนั่งรถไฟหัวจักรไอน้ำ แบบโบราณที่ชาวออสซี่อนุรักษ์ไว้ เป็นอีกบรรยากาศที่น่าประทับใจเพราะให้ความรู้สึกอบอุ่นเป็นกันเอง
แตกต่างจากชีวิตใน CBD ซึ่งรถไฟสายนี้มีประวัติความเป็นมาอันยาวนาน เดิมทีมันคือทางรถไฟยาว 29 กิโลเมตรที่รัฐวิกตอเรียสร้างขึ้น ตั้งแต่ต้นยุค 1900 เพื่อขยายการเดินทางสู่ย่านชานเมืองที่ห่างไกล แต่กลับเจอเหตุการณ์ดินถล่มรุนแรงในปี 1953 จนขาดทุนและต้องปิดตัวไป จนกระทั่งในปี 1962 กลุ่มอาสาสมัครกว่า 900 คนที่รักเส้นทางนี้รวมตัวกันรื้อดินที่ถล่มและฟื้นฟูเส้นทางรถไฟให้กลับมาเปิดใช้งานใหม่ได้อีกครั้งอย่างสมบูรณ์ในปี 1998 ทำให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าเที่ยวติดอันดับโลก






เรานั่งรถไฟฟ้ามาลงที่สถานี Belgrave ซึ่งเป็นสถานีสุดท้ายของ PTV Metro Belgrave Line Train ออกนอกตัวเมืองมาใช้เวลา 1.30 ชม. (ถ้าเป็น express) เดินทางไกลมากๆค่ะ
พอถึงสถานีเดินออกจนสุดจะเจอสถานี Belgrave ที่เป็นต้นทาง Puffing Billy Train เดินลงมาที่ขายตั๋วจะมีเจ้าหน้าที่อายุเยอะๆทำงานทั้งนั้นค่ะ คนแรกที่มาแนะนำเราใจดีมาก อธิบายรายละเอียดและแนะนำที่เที่ยวให้เรา บอกว่าต้องซื้อตั๋วแบบไหนบ้างถึงจะประหยัดที่สุด มีตั๋วแบบ family, Adult, Kid และ Concession ซึ่งตั๋วคนแก่ใช้ได้เฉพาะพลเมืองเค้าเท่านั้นค่ะ ราคาก็ขึ้นอยู่กับสถานีที่ลงมีหลายสถานีให้เลือก เราลงที่ Lakeside ตีตั๋วแบบไปกลับ แวะทานอะไรที่สถานีก็ขึ้นกลับเลยค่ะ ฮา~






ขณะที่รถไฟแล่นออกจากชานชาลาจะพ่นควันโขมง พร้อมเปิดหวูดเสียงดัง เจ้าหน้าที่รถไฟก็จะเป็นคนแก่มายืนโบกมือ บ๊ายบายผู้โดยสารทุกคน เด็กๆบอกเหมือนรถไฟ Peter Rabbit เลยค่ะ
วันนี้ฝนตก อากาศหนาวเย็นมาก ได้บรรยากาศเขียวชะอุ่มกลิ่นสนและยูคาลิปตัสหอมสดชื่นมากๆ แต่พยายามนั่งกลางๆถึงท้ายๆขบวนนะคะ เพราะควันเยอะมากค่ะ และเจ้าหน้าที่แนะนำให้นั่งด้านขวาจะเห็นวิวและสามารถถ่ายรูปสวยๆได้
เพราะตั๋วไม่ได้ระบุที่นั่งที่สำคัญ!! ตอนนี้เค้าไม่ให้นั่งห้อยขาออกมาแล้วนะคะ แต่แค่ชะโงกออกมาก็มีความสุขแล้วค่ะ ที่สนุกของเด็กๆคือการได้โบกมือบ๊าย บายตลอดเส้นทางขณะรถไฟแล่น หากรถไฟวิ่งตัดถนน ชาวบ้านที่ขับรถจอดรอข้าม จะลดกระจกลงมาโบกมือทักทายอย่างเป็นมิตร หรือแม้กระทั่งเมื่อแล่นผ่านหมู่บ้าน ผู้คนจะออกมายืนโบกมือทักทายให้เราค่ะ น่ารักมากๆ อันนี้คือการต้อนรับนักท่องเที่ยวอย่างอบอุ่น ทำให้อยากจะกลับมาเที่ยวที่นี้อีกซ้ำๆ ส่วนวิวทิวทัศน์ที่รถไฟขับผ่านสวยงามจับใจ ทุ่งหญ้าเขียวขจี ป่าโบราณที่ต้นไม้แต่ละต้นสูงใหญ่มวากกกก บ้านแต่ละหลังน่ารักมากๆ มาแล้วหลงรักเมืองนี้เลยค่ะ








ระหว่างทางผ่านสถานีก็จะมีการสับรางรอหลีกขบวนรถไฟอีกคัน ทุกคนก็จะโบกมือสวนกันอย่างเป็นมิตร มีจอดแวะสามารถเข้าห้องน้ำได้ค่ะ เมื่อมาถึงจุดหมายปลายทางมีร้านอาหารคาเฟ่ภายในสถานี คนขายก็น่ารักอีกเช่นเคย ทักทายยิ้มแย้มแจ่มใส (ต่างจากการเที่ยวที่อื่นๆในเมลเบิร์นซึ่งคนไม่ค่อยจะยิ้มต้อนรับกันเท่าไร) เราพักทานอาหารและดื่มเครื่องดื่มที่นี้ จากนั้นก็ขึ้นรถไฟกลับค่ะ







จากได้อ่านรีวิวก่อนมา มีแอบลังเลเพราะบางคนบอกว่าน่าเบื่อไม่มีอะไรทำนั่งรถไฟดูวิวแล้วกลับ 555+ ด้วยกลัวว่าลูกจะเบื่อไหมน้อ นั่งรถไฟนานๆ อันที่จริงการเที่ยวจะสนุกไม่สนุกอยู่ที่พ่อแม่เนี้ยค่ะ ถ้าแม่สนุกบิ้วลูกชวนคุยชวนชมนู้นนี้ สอดแทรกการสอนสาระบ้างไร้สาระบ้าง มารยาทบ้าง ทริปนี้ก็เป็นทริปที่ดีน่าประทับใจ
สุดท้ายเด็กๆชอบมากกกกก เพราะแม่ซื้อธงให้ลูกโบก 555 ดูเป็นของไร้สาระ อันละตั้ง 2.5$ แต่สำหรับแม่นี่คือความรัก ความสนุกเพื่อลูก (และตัวเองแถมแบ่งปันให้พ่อและคนรอบข้างด้วย) เวลาลูกยิ้ม ลูกกอดเรา หัวเราะกับเรานี้คือความสุขที่หาไม่ได้ในโลกนี้แล้วค่ะ สายสัมพันธ์วันนี้นอกจากสร้างรอยเชื่อมเซลล์สมองของลูก ยังเชื่อมความรักความผูกพันระหว่างกัน คุ้มค่าที่ได้มาค่ะ แม้ว่าอากาศจะหนาวเย็นแต่เด็กๆ ก็อบอุ่นหัวใจจากประสบการณ์การเดินทางครั้งนี้ค่ะ



