★ เวลาที่หายไป…ของคนเป็นแม่

ไปเจอคำถามหนึ่งที่บ่นเสียดาย เรื่องชีวิตอิสระที่หายไปตั้งแต่มีลูก…หันมามองตัวเอง

มันหมดไปตั้งแต่เริ่มอยากมีลูกเลยค่ะ 555+ จนถึงตอนนี้ก็ไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย โอ้ยยย ยกตัวอย่าง

เวลาจะเขียนคอนเทนท์สักเรื่อง สมองปรู๊ดปร๊าดกำลังเริ่มพิมพ์ได้หนึ่งบรรทัด…. “หม่าม้า!!” ลูกเรียก เออ..หยุดเขียนไปคุยกับลูก บิ้วตัวเองสักพักกำลังจะเริ่มพิมพ์… “หม่าม้า!!!” งืมๆๆ ไปเลี้ยงลูกต่อ เคลียร์ลูกเสร็จ กำลังจะหย่อนตัวนั่งเก้าอี้ หม่าม้าาาาา!!! เรียกอีกแล้ว โอ้ยจะเรียกอะไรนักหนา เริ่มปรี๊ดๆ

อะ มีอะไรว่ามา…เอาให้หมดทีเดียวเลยนะ มีอะไรอีกไหม ไม่มีละนะ!! ม้าไปทำงานต่อล่ะ คิดว่าจบละได้เวลาเขียนงานต่อ….เสียงเปิดประตูปั๊ง!! มีอีกเสียงหนึ่งลอยมา

“หม่าม้า!!! ทำอะไรอยู่”

แว้กกกก แฝดอีกคนเรียกต่อ วนแบบนี้ทั้งวัน ตั้งแต่ตื่นยันสี่ทุ่มแม่เขียนได้ 5 บรรทัด แถมลืมไอเดีย ไกด์ไลน์ ไฟมอด เพลีย ง่วง อยากนอน

ไม่ใช่แค่เวลาทำงาน เวลาส่วนตัวก็ด้วย ขนาดไปปลดทุกข์เข้าห้องน้ำยังมาตามเคาะ “ก๊อกๆ หม่าม้า!!! ทำอะไรอยู่” โธ่ลูก อยู่ห้องน้ำหนูจะเอาอะไรจากม้าอี๊กกกกกก

ใช่ค่ะ…แทบจะไม่มีเวลาเป็นของตัวเองขนาดเวลานอน 8 ชั่วโมงยังได้ไม่เต็มที่เลย ซึ่งเวลาที่หายไปของคนเป็นแม่ มันไม่ได้หายไปไหนหรอก มันไปเติมเต็มเวลาของลูกแทน เพราะฉะนั้นอย่าไปเสียดายเวลาของตัวเองค่ะ มันเป็นเวลาคุณภาพที่เต็มไปด้วยความรักและหวังดีที่แม่มีให้ลูก

#กิจกรรมคุณแม่เชียงใหม่